instalacje a pompa
 Oceń wpis
   

 Pompa pracowała na 3 biegu bo zawór zwrotny 1/2" był na ssaniu pompy (przez "niepomyślenie"). Teraz mam zawór 1" za pompą i zobaczę co będzie jak zaświeci słońce. 

Miałem 3 stopnie różnicy pomiędzy zasilaniem wężownicy a powrotem - pompa po załączeniu pracowała ciągle dopuki kolektory były w słońcu. Wężownica 10 m.b Cu 15 mm. w hydroforze 300l. Rury PEX 16 10 m.b x 2. Z załączonego wykresu widać, że bez problemu osiągasz temperaturę powyżej 60°C w zbiorniku. Jak to jest, że zestawy firmowe klimatyzacji znanych producentów zawierają ze zbiornikiem 300l aż 3 płaskie kolektory- czyli ok. 6m powierzchni czynnej. Czyżby obawiali się, że 2 kolektory nie nagrzeją 300l zbiornika? Zaznaczam, iż nie pytam z uszczypliwością lecz z ciekawości. Sam jestem na etapie doboru właściwej wielkości zbiornika  klimatyzacji do potrzeb mojej rodziny, i interesuje mnie sytuacja niedogrzania zbiornika - wczesna wiosna lub też pochmurne niebo i woda w zbiorniku 30°C. Ile razy w miesiącu ci się to zdarza i co wtedy robisz. Ponieważ, jak widać, masz świetnie swoją instalację opomiarowaną (w zeszłym roku podałeś, że masz uzyski rzędu 250kWh na miesiąc) podaj proszę jak to dzisiaj wygląda
Komentarze (0)
instalacja
 Oceń wpis
   

 Są  falowniki jednofazowe. Jednak zwróć uwagę, że silniki pomp to silniki indukcyjne i zmianę obrotów w tych silnikach można regulować tylko zmianą częstotliwości. Zmiana wypełnienia sinusoidy (triak) nie spowoduje zmiany obrotów od najmniejszych do największych. Jeżeli już to taka zmiana jest możliwa ale od największych do najmniejszychklimatyzatorów. A wygląda to tak: trzeba na początku podać pełną sinusoidę, wtedy silnik chodzi z największymi obrotami i dopiero wtedy można obcinać sinusoidę zmniejszając obroty, czyli z góry w dół ale zmienia się również jego moc i przy zamkniętym układzie hydraulicznym do końca nie wiadomo jak się zachowa silnik. 

Tak, że radzę wrócić do układu zerojedynkowego bo to jest najprościej. Mam to sprawdzone w setkach instalacji i naprawdę się dobrze sprawuje. Zwróć uwagę, że tak naprawdę potrzebny jest zmienny przepływ w instalacji i niekonieczny jest płynny ze względu na zład glikolu w kolektorach. Jeżeli zrobisz to w odcinkach sekundowych (1-10) to zupełnie wystarczy. Opory przepływu uzależnione są również od szybkości przepływu. W skrócie : Grzejniki panelowe 4,6m , płyn Ergolid Eko, prędk. przepływu od 90-150 (rano-wieczór), I bieg pompki. Regulator z wykorzystaniem czujników diodowych z pierwszych stron forum, pracuje stabilnie rok. Załączenie na róznicy 7 *C, wyłączenie 3 *C. Długość rur PEX16 : 2 x (7m + 3m wewn). Bojler 280L po hydroforze wyszpachlowany wewnątrz klejem-uszczelniaczem 2 wężownice. Wężownica od kolektorów rura miedziana 15m / 22mm. Ocieplenie koc ratowniczy, wełna mineralna 12cm. W bojlerze została odcięta dennica dolna z nogami. Ścianki wewnątrz klimatyzatora oczyszczono mechanicznie. Wszelkie ubytki uzupełnione poprzez napawanie. Na powierzchnie odtłuszczoną naniesiony został Terostat MS939 za pomocą szpachelki. W sumie wyszło 6szt kartuszy. Zostawiono pas szerokości 15cm w miejscu cięcia dennicy po to by nie spalić uszczelniacza podczas spawania. Wstawiono wężownice górną od CO i dolną przy czym dolne wyprowadzenie na razie nie wyprowadzano na zewnątrz. Po przyspawaniu dennicy przez otwór rewizyjny pokryto miejsce spawu. Wężownica kolektorowa została rozciągnięta i dolne wyprowadzenie zalutowane na złączce. Cała powierzchnia wewnątrz pokryta jest uszczelniaczem wraz z nyplami i mufkami. Dodatkowo w bojler wkręcona jest anoda magnezowa. 
Komentarze (0)
HVAC budynków
 Oceń wpis
   

 Współczesne budownictwo stanowi znakomity przykład poszukiwania odpowiedzi na wciąż rosnące wymagania użytkowników. Wymagania te stawiane są co do funkcji i formy jakim powinny sprostać przestrzenie budynku jak i warunków panujących w pomieszczeniach, których zapewnienie staje się obecnie integralną częścią kompleksowej oceny budynku. Kwintesencją owego proklienckiego podejścia do budynku staje się zatem dążenie do tworzenia szeroko rozumianego komfortu ich użytkownikom dzieki rozbudowanym układomklimatyzacji i wentylacji. Szereg składowych, w tym zaspokojenie potrzeb estetycznych, tworzenie komfortu wizualnego, akustycznego jak i sprostanie wymaganiom dotyczącym funkcji pomieszczeń leży w znacznej mierze w gestii architektów i konstruktorów. Zapewnienie właściwych warunków komfortu dla użytkowników pomieszczeń staje się natomiast domeną inżynierów odpowiedzialnych za systemy ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji (HVAC). Ponieważ efekt końcowy w postaci zadowolenia użytkowników wnętrz stanowi wypadkową wielu cech, niezbędnym staje się poszukiwanie wspólnych rozwiązań i właściwa koordynacja prac już na etapie projektowym.
     Jedną z wartych podkreślenia cech nowoczesnych budynków biurowych jest dbałość o dobór materiałów budowlanych i technologii wykonania budynku. Panującym obecnie trendem jest wykonywanie obudowy budynku z materiałów o podniesionym standardzie ocieplenia oraz dobór elementów okiennych o znacząco niższym od wymaganego współczynnika przenikania ciepła. Budynki te zachowują także stosunkowo dużą szczelność, choć przyjmowanie że są całkowicie szczelne wydaje się nieuzasadnione, tkz zmora śpiących budynków.
     Cechą charakterystyczną prezentowanych obiektów biurowych jest ich możliwie duża funkcjonalność. Oznacza to dążenie do możliwie największego wykorzystania przestrzeni budynku jako przestrzeni do wynajęcia. Z drugiej strony, w przypadku budynków biurowych z powierzchnią „pod wynajem” niezbędnym staje się zachowanie dużej elastyczności w podziale powierzchni, co najczęściej oznacza modularność, ale z możliwością dowolnego przearanżowania wnętrz oraz podzielenia układów klimatyzacji i wentylacji.
     Budynki biurowe posiadają szereg złożonych funkcji, zawierając w swej strukturze pomieszczenia o różnym charakterze, takie jak: halle i recepcje, pomieszczenia biurowe, sale konferencyjne, serwerownie, atria, restauracje, maszynownie, garaże. Każde z nich wymagać może odrębnego systemu HVAC gwarantującego zakładany poziom komfortu i bezpieczeństwa, całość zaś powinna być spójna i racjonalnie funkcjonująca.

Systemy HVAC w budynkach biurowych
     Współczesne projektowanie systemów klimatyzacji staje się poszukiwaniem rozwiązań technicznych odpowiadających na złożone wymagania użytkownika pomieszczeń lub realizowanego procesu technologicznego. Oznacza to uwzględnienie współczesnej wiedzy związanej z komfortem użytkowników, jakością powietrza w pomieszczeniach, wymianą ciepła, zjawiskami termicznymi i wilgotnościowymi w budynku, akustyką, aerodynamiką. Dodatkowo zakres projektu ulega stałemu poszerzaniu. Obecnie oczekuje się od projektanta oszacowania energetycznego i finansowego przygotowywanego systemu na etapie inwestycji oraz eksploatacji układów klimatyzacji i wentylacji. 
     Poza wymienionymi powyżej zagadnieniami świat coraz częściej zwraca uwagę na zagadnienia zaawansowanych analiz, w tym wpływu komfortu i jakości powietrza na produktywność użytkowników, czy oceny budynku pod kątem jego zrównoważenia.

Komentarze (1)
czyszczenie klimatyzacji
 Oceń wpis
   

 Ze względu na niebezpieczeństwo pogorszenia stanu zdrowotnego osób przebywających w wentylowanych lub klimatyzowanych pomieszczeniach wynikające z nawiewania brudnego zainfekowanego powietrza, konieczne jest przeprowadzanie czynności ograniczających to zagrożenie. Do takich działań należy przede wszystkim staranne oczyszczenie wnętrza instalacji klimatyzacji z osadzonego pyłu oraz, po sprawdzeniu stężenia ilościowego mikroorganizmów w takiej instalacji, przeprowadzenie w razie konieczności jej dezynfekcji. Najczęściej stosowaną metodą dezynfekcji jest spryskiwanie zainfekowanej powierzchni płynnymi roztworami środków biobójczych, zwanych biocydami. Innymi metodami stosowanymi w tym cel jest wykorzystanie ozonu oraz promieni ultrafioletowych. W przypadku, gdy żadna z tych metod nie jest dostatecznie skuteczna, na nie dającą się oczyścić powierzchnię przewodu nakłada się pokrywającą dane miejsce warstwę substancji, szczelnie izolującą zanieczyszczenie od przepływającego powietrza wentylacyjnego. Niestety, wszystkie te metody mają wiele wad. W niniejszym artykule zostaną przedstawione wymienione metody dezynfekcji instalacji, wraz z zaprezentowaniem ich pozytywnych i negatywnych cech. 

Metody dezynfekcji 
W celu dezynfekcji instalacji stosować można następujące metody: 
• chemiczne (płynne roztwory środków biobójczych), 
• fizyczne (promieniowanie nadfioletowe, ozonowanie).

Dezynfekcja chemiczna
Stosowanie biocydów w dezynfekcji klimatyzacji
Stosowane podczas dezynfekcji środki chemiczne powinny posiadać takie właściwości jak: 
• dobra skuteczność biobójcza, 
• doskonała zdolność zwilżania powierzchni, 
• szybkie działanie przy niskim stężeniu użytkowym, 
• stabilność w postaci roztworów roboczych, 
• wysoki stopień biodegradacji, 
• niskie koszty. 

Obecnie w ww. gałęziach przemysłu najczęstsze zastosowanie znalazły preparaty zawierające: 
• kwas nadoctowy, 
• nadtlenek wodoru, 
• czwartorzędowe związki amonowe. 

Zastępują one środki bazujące na chlorze, których skuteczność działania jest obniżana przez zanieczyszczenia białkowe, wysoką wartość pH środowiska oraz obniżoną temperaturę otoczenia.

Do dezynfekcji instalacji klimatyzacyjnych i wentylacyjnych stosuje się środki chemiczne zwane biocydami, zawierające takie same substancje aktywne, jakie są wykorzystywane w przemyśle spożywczym oraz biotechnologicznym. 

Stosowane środki biobójcze muszą być dopuszczone do obrotu na terenie Polski przez Ministra Zdrowia. W Polsce na mocy Ustawy o produktach biobójczych dopuszcza się do obrotu jedynie te produkty biobójcze, które spełniają m.in. następujące warunki: 
• zostało wydane pozwolenie na wprowadzenie ich do obrotu, 
• zostały wpisane do rejestru produktów biobójczych stwarzających niewielkie zagrożenie, 
• są zaklasyfikowane, opakowane i oznakowane zgodnie z wymaganiami określonymi w ustawie. 

Stosując jakikolwiek środek dezynfekujący, należy także zwrócić uwagę, aby posiadał on atest z zaznaczeniem, że można go stosować w instalacjach klimatyzacji

Skuteczność biocydów zależy od ich stężenia, czasu kontaktu, od warunków środowiskowych (temperatura, pH), w jakich się je stosuje oraz od ich zdolności do łączenia się z materiałem organicznym. Dodatkowo, ich siła oddziaływania zależy od rodzaju mikroorganizmów, które należy zlikwidować lub unieszkodliwić. Ze względu na skuteczność, biocydy można podzielić na: 
• odkażające - muszą redukować, lecz niekoniecznie muszą eliminować, zanieczyszczenia mikrobiologiczne (99,9%), 
• dezynfekujące - muszą eliminować mikroorganizmy chorobotwórcze (99,9%), 
• sterylizujące - muszą eliminować wszystkie formy życia mikroorganizmów (100%). 

Ze względu na aktywność w stosunku do mikroorganizmów, biocydy można podzielić na: 
• bakteriobójcze I - powodujące utratę aktywności przez jedną lub więcej grup chorobotwórczych bakterii, 
• bakteriobójcze II - powodujące utratę aktywności wegetatywnej gramdodatnich oraz gramujemnych bakterii, wyłączając Mycobacterium oraz bakterie z rodzaju Legionella, 
• grzybobójcze - powodujące utratę aktywności wegetatywnej zarówno grzybów (drożdże i pleśnie), jak i zarodników grzybów, 
• wirusobójcze - powodujące utratę aktywności wirusów wymienionych na etykiecie danego produktu - biocydu, 
• prątkobójcze - powodujące utratę aktywności bakterii z rodzaju Mycobacterium, mające jednocześnie właściwości bakteriobójcze, grzybobójcze oraz wirusobójcze, 
• zarodnikobójcze - powodujące utratę aktywności wegetatywnej środowiskowo opornych zarodników (np. grzybów). 

Izolacja zanieczyszczeń za pomocą hermetycznej powłoki
Odizolowanie zanieczyszczeń za pomocą hermetycznej powłoki jest metodą stosowaną głównie dla rozwiązania problemu zanieczyszczeń mikrobiologicznych. W tej metodzie niepalny, nietoksyczny i nielotny płyn lub roztwór wody z żywicą jest rozpylany na wyodrębnione zanieczyszczenia, które nie dały się usunąć za pomocą czyszczenia mechanicznego. 
W ten sam sposób wykonywane są naprawy uszkodzonych elementów w instalacjach. Pokrywając takie miejsce specjalnym roztworem, zastygającym w postaci szczelnie przylegającej powłoki, nie dopuszcza się do wydzielania do przepływającego powietrza fragmentów uszkodzonych materiałów. Tę metodę najczęściej stosuje się w przypadku zniszczonej izolacji wewnętrznej. 
Pokrycie warstwą ochronną wnętrza przewodów wentylacyjnych można przeprowadzić rozpylając roztwór we wnętrzu sieci przewodów. Według opinii przedstawionej przez NAIMA (North American Insulation Manufacturers Association) przeprowadzone testy wykazały, że w wyniku takiego doprowadzania roztworu nie uzyskuje się dokładnego pokrycia powierzchni wewnątrz przewodów. Miejscowe natryskiwanie roztworu uszczelniającego, przy użyciu pistoletu takiego jak używany do rozpylania farby podczas malowania lub podobnego urządzenia, jest metodą bardziej skuteczną . 

Skuteczność dezynfekcji oraz oddziaływanie na zdrowie ludzi
Niewiele ze stosowanych powszechnie środków chemicznych może istotnie oddziaływać na stan higieniczny instalacji. Aby efektywnie walczyć z zanieczyszczeniem mikrobiologicznym, należy doprowadzić do zanieczyszczonej powierzchni przewodu znaczną ilość biocydu. Jest mało dowodów na to, że wystarczająca ilość rozpylanego środka chemicznego osadzi się wzdłuż przewodów, powodując faktycznie poprawę jej stanu higienicznego. W wyniku prostego ich rozpylenia w pracującej sieci przewodów, większa część doprowadzanego do środka przewodu preparatu będzie wraz z powietrzem transportowana do użytkowanego pomieszczenia. 
W pracy stwierdzono, że coraz więcej dowodów przemawia za tym, że stosowane w niskim stężeniu takie biocydy jak izotiazole, aldehyd glutarowy oraz chloramina, mogą powodować u ludzi takie same objawy chorobowe jak SBS (Sick Building Syndrome) - syndrom chorych budynków. Większość skutecznych i powszechnie stosowanych biocydów (podchloryny, czwartorzędowe związki amoniowe, związki fenolowe, aldehydy i jodofory) wywołuje podrażnienia oczu, skóry i błony śluzowej, a niektóre z nich (np. podchloryny, związki fenolowe) nawet przy niskim stężeniu są wysoce korozyjne. Z drugiej jednak strony, mniej niebezpieczne biocydy (rozcieńczony roztwór nadtlenku wodoru, alkohole) nie są tak skuteczne ze względu na krótki czas oddziaływania m.in. związany z ich szybkim odparowaniem. 

Alkohole i podchloryny są powszechnie stosowane do dezynfekcji oraz odkażania w miejscach pobytu ludzi, ze względu na ich relatywnie słabe oddziaływanie na zdrowie ludzi. Jednak, alkohole są całkowicie nieskuteczne w niszczeniu form przetrwalnikowych bakterii i zarodników grzybów. Aldehydy, związki fenolowe i halogeny są głównie wykorzystywane w szpitalach. Stosowanie dwóch ostatnich środków dezynfekujących ulega ciągłemu ograniczeniu, ponieważ dostępne są obecnie bardziej bezpieczne i bardziej skuteczne preparaty. Mimo że nadtlenek wodoru w stężeniu do 3% nie wpływa negatywnie na zdrowie ludzi, jako słabo oddziaływujący biocyd nie jest powszechnie stosowany do dezynfekcji powierzchni. 

Stosowanie biocydów było ostatnio poddane dyskusji jeszcze z jednego powodu: koncentrując się na likwidacji wybranych opornych rodzajów mikroorganizmów, stosując biocydy sprzyja się rozwojowi innych drobnoustrojów. W przypadku regularnego stosowania tego samego rodzaju biocydów, mikroorganizmy mogą stać się oporne na działanie wykorzystywanego środka. W sytuacji, gdy kontroli będą podlegać dominujące rodzaje mikroorganizmów, inne gatunki mogą rozmnożyć się i ewentualnie zacząć dominować. Dlatego też należy rozważyć alternatywne stosowanie dwóch zróżnicowanych chemicznie biocydów. Takie rozwiązanie powinno przeciwdziałać rozwijaniu się oporności mikroorganizmów. Za pomocą biocydów można zlikwidować (unieszkodliwić) znane źródło zanieczyszczeń mikrobiologicznych, ale gdy ulegną zmianie warunki środowiskowe, drobnoustroje mogą pojawić się ponownie. Jeśli zatem nie zostaną zlikwidowane sprzyjające warunki do przeżycia i rozwoju mikroorganizmów, dezynfekcja przewodów wentylacyjnych może jedynie chwilowo rozwiązać problem zanieczyszczeń biologicznych występujących w instalacjach. 

Komentarze (0)
klimatyzator kasetonowy
 Oceń wpis
   

 Klimatyzator kasetonowy ALCA-(H)18A4/R1



Klimatyzator kasetonowy o mocy 5,3 kW
Klimatyzator kasetonowy to system urządzeń montowanych w bardzo niewielkiej przestrzeni międzystropowej. Widoczny na zewnątrz panel o czterostronnym nawiewie gwarantuje równomierny rozkład powietrza w pomieszczeniu. Urządzenie umożliwia doprowadzenie świeżego i pozbawionego wszelkich zanieczyszczeń powietrza, którego jakość zbliżona jest do tego wdychanego w górach, czy nad morzem. Wszystkie funkcje naszych klimatyzatorów regulowane są zdalnie sterowanym pilotem zwiększającym komfort użytkowania. Innowacją są anty bakteryjne właściwości pilota. Przy jego produkcji zastosowano nanotechnologię, dzięki której bakterie są niszczone na powierzchni pilota, co uniemożliwia ich dalszy rozwój. Ponadto wykorzystana tu technika fluorescencyjna sprawia, że pilot świeci w ciemnościach, co ułatwia korzystanie z niego w nocy bądź w pomieszczeniach zaciemnionych.   

Dane techniczne

Komentarze (0)
Klimatyzacja i wentylacja w szpitalach
 Oceń wpis
   

 Wśród wszystkich pomieszczeń szpitalnych, w sposób najbardziej drastyczny problemy związane z zapewnieniem i dotrzymaniem wymaganej czystości i jakości powietrza wewnętrznego uwidaczniają się w pomieszczeniach bloków operacyjnych. W pomieszczeniach bloków operacyjnych istnieje wiele źródeł i dróg zakażeń, lecz nie wszystkie z nich są związane z powietrznym przenoszeniem mikroorganizmów i pyłów. 


  •     Przedstawiono źródła i drogi infekcji w sali operacyjnej. Wśród zakażeń szpitalnych wymienia się zakażenie miejsca operowanego. Jego rozwój zależy od wielu czynników. Niewątpliwie jednym z najważniejszych jest zanieczyszczenie bakteryjne, czyli kontaminacja. W wyniku cięcia chirurgicznego normalnie jałowe tkanki są narażone na działanie drobnoustrojów pochodzących ze środowiska lub z własnej flory. Mechanizmy odpornościowe pacjenta nie potrafią zareagować wystarczająco szybko, skutecznie, broniąc przed inwazją drobnoustrojów, które znajdują doskonałe warunki do rozwoju i rozmnażania w traumatyzowanych przez chirurga tkankach .

        A zatem sale operacyjne ze względu na swoją specyficzną funkcję muszą charakteryzować się wysokim poziomem czystości powietrza. Należy w nich także stworzyć odpowiednie warunki (m.in. cieplno-wilgotnościowe, akustyczne, wizualne) pracy dla zespołu operacyjnego, utrzymywać na możliwie najniższym, dopuszczalnym, poziomie koncentrację zanieczyszczeń mikrobiologicznych, gazowych i pyłowych, uniemożliwić powstawanie mieszanin wybuchowych i par substancji stosowanych do narkozy, zapewnić prawidłowy kierunek przepływu powietrza pomiędzy pomieszczeniami o różnym przeznaczeniu .

        Zanieczyszczenia powietrza występujące w salach operacyjnych można podzielić na:
  • Zanieczyszczenia wytwarzane i emitowane wewnątrz pomieszczenia (zanieczyszczenia wewnętrzne),
  • Zanieczyszczenia pochodzenia zewnętrznego.

        Do najważniejszych źródeł zanieczyszczeń wewnętrznych należą:
  • personel medyczny,
  • pacjenci,
  • aparatura medyczna,
  • wyposażenie sali.

        Wśród zanieczyszczeń wewnętrznych można wyróżnić:
  • mikroorganizmy,
  • cząstki stałe pochodzące np. z powierzchni ciała ludzkiego lub emitowane przez ubrania,
  • biozanieczyszczenia, ciepło i wilgoć wydzielane przez ludzi,
  • substancje gazowe (gazy anestezyjne i medyczne, dwutlenek węgla wydzielany podczas procesu oddychania),
  • opary preparatów służących do dezynfekcji skóry pacjenta, powierzchni i sprzętu,
  • cząstki stałe i substancje gazowe emitowane przez elementy wyposażenia i wykończenia sali.

        Do źródeł zanieczyszczeń zewnętrznych zalicza się:
  • niedostatecznie oczyszczone powietrze, wpływające do pomieszczenia w sposób zorganizowany (instalacje klimatyzacyjne),
  • powietrze wpływające do pomieszczenia w sposób niezorganizowany z pomieszczeń o niższej klasie czystości lub o innym przeznaczeniu (infiltracja powietrza z sąsiadujących obszarów),
  • wnoszone do pomieszczeń zanieczyszczone materiały, narzędzia, aparatura .
    Obszary higieniczne i strefy higieniczno-sanitarne

        Ze względu na specyfikę obiektów służby zdrowia konieczne jest wyodrębnienie w nich obszarów i stref o określonym poziomie czystości medycznej. Wyszczególnia się :
  • obszar medyczny,
  • obszar techniczny (pomieszczenia i strefy przeznaczone na potrzeby instalacji wentylacyjnych, klimatyzacyjnych, grzewczych, wodno-kanalizacyjnych itp.),
  • obszar administracyjno-gospodarczy (strefa magazynowa, żywieniowa, administracyjnego zarządzania itp.)

        Najważniejszy ze względu na rozprzestrzenianie się zakażeń jest obszar medyczny. Dzieli się go na 4 strefy higieniczno-sanitarne:
    1. strefa ogólnej czystości medycznej (np. sale chorych, komunikacja wewnątrz oddziału, pomieszczenia administracji i gabinety kierownictwa itp.),
    2. strefa czystości ciągłej (np. magazyny zasobów czystych, magazyny materiałów sterylnych, itp.), strefa pozostająca w sposób ciągły wolna od drobnoustrojów patogennych dla człowieka),
    3. strefa czystości zmiennej (np. bloki operacyjne - sale operacyjne, sale zabiegowe, opatrunkowe, badań inwazyjnych, itp.), strefa o dużych wymaganiach dotyczących czystości mikrobiologicznej, która w trakcie działania podlega często potencjalnie niebezpiecznemu skażeniu, stanowiącemu bezpośrednie zagrożenie oraz zagrożenie rozprzestrzeniania się patogenów w obiekcie,
    4. strefa ciągłego skażenia (np. składy brudne, pływalnie, post morten, same kabiny WC, itp.). Pomieszczenia te podlegają stałemu skażeniu drobnoustrojami chorobotwórczymi, które należy ze względów bezpieczeństwa utrzymywać na odpowiednio niskim poziomie.
Komentarze (0)
regulacja wilgotności w klimatyzacji
 Oceń wpis
   

 Zasada regulacji wilgotności powietrza w centralach klimatyzacyjnych dla  pomieszczenia z wykorzystaniem temperatury termometru mokrego. W układach regulacji temperatury i wilgotności względnej w pomieszczeniu powszechnie stosowane są układy kaskadowe. Układ regulacji kaskadowej jest układem dwustopniowym składającym się z obwodu głównego (nadrzędnego) i pomocniczego (podrzędnego). Obwód nadrzędny kształtuje wartość zadaną dla obwodu podrzędnego, a ten realizuje dopiero właściwą regulację oddziałując na urządzenia wykonawcze. Przy regulacji temperatury jako wielkość regulowaną przyjmuje się: temperaturę powietrza w pomieszczeniu w obwodzie nadrzędnym oraz temperaturę powietrza nawiewanego w obwodzie podrzędnym. Przy regulacji wilgotności względnej, w układzie nadrzędnym, przyjmuje się jako wielkość regulowaną - wilgotność względną powietrza w pomieszczeniu. Natomiast wielkość regulowana w układzie podrzędnym zależy od rodzaju urządzenia nawilżającego zastosowanego w centrali oraz rodzaju sterownika. Przyjęcie wilgotności względnej powietrza nawiewanego (w analogii do układu temperatury), nie jest wskazane ze względu na silną zależność wilgotności powietrza od jego temperatury. Najlepszym rozwiązaniem jest przyjęcie zawartości wilgoci powietrza nawiewanego z centrali klimatyzacyjnej, która ma bezpośredni wpływ na bilans wilgoci w powietrzu pomieszczenia. Jednak nie ma urządzeń pomiarowych, które pozwalałyby bezpośrednio pomierzyć tę wielkość; może być ona jedynie obliczona na podstawie pomiaru wartości temperatury i wilgotności względnej. Jednak obliczenia takie są możliwe tylko w sterownikach cyfrowych. Z tego względu ciągle jeszcze stosowane są inne zastępcze metody, które pozwalałyby na pośredni pomiar zawartości wilgoci w powietrzu nawiewanym. Taką właśnie metodą zastępczą jest pomiar temperatury termometru mokrego powietrza w stanie nasycenia. 

   Stan bliski nasycenia osiąga powietrze za komorą zraszania lub za chłodnicą powierzchniową przy wykraplaniu wilgoci i wówczas wskazanie termometru (tzw. mokrego) dość wiernie odwzorowuje zawartość wilgoci w powietrzu. Zasadę utrzymywania wymaganej temperatury termometru mokrego pokazano na wykresie i-x zamieszczonym na rysunku 1. 


Rys. 1. Przebieg procesów przemiany powietrza w centrali klimatyzacyjnej przy regulacji temperatury termometru mokrego powietrza za złożem zraszanym; a) przy nawilżaniu, b) przy osuszaniu powietrza 

   W zimie, gdy wymagane jest nawilżanie powietrza (tZm < tKm  iZ < iK), zadaniem układu regulacji jest sprowadzenie stanu powietrza przed złożem zraszanym do stanu scharakteryzowanego punktem M leżącym na linii termometru mokrego (tKm  a iK). Wówczas po nawilżeniu wodnym uzyskuje się wymaganą zawartość wilgoci w powietrzu nawiewanym. Natomiast w okresie roku, gdy wymagane jest osuszanie powietrza, zadaniem układu jest ochłodzenie powietrza i wykroplenie z niego wilgoci w takiej ilości, aby również uzyskać wymaganą wartość temperatury termometru mokrego powietrza za chłodnicą tKm. Jak wynika z wykresu i-x, do przeprowadzenia przemiany od parametrów punktu Z do punktu N wymagane jest często "podwójne" zapotrzebowanie na energię, a mianowicie: 
- w przypadku nawilżania (wodnego) - nagrzewanie i rezygnacja z części odzysku ciepła, 
- w przypadku osuszania powietrza - ochłodzenie, ogrzewanie i czasami rezygnacja z możliwego odzysku ciepła. 
   W obu przypadkach skutkiem jest zwiększone zużycie energii i większa energochłonność procesu uzdatniania powietrza. W artykule określono wartości zużycia energii oraz sprawności i energochłonności tego typu procesów. Obliczenia przeprowadzono przy wykorzystaniu programu symulacyjnego dla okresu jednego roku w warunkach klimatycznych Polski. Dla określenia konkretnych wartości zużycia energii, oraz sprawności przyjęto określone wyposażenie centrali, algorytm regulacji, zmiany parametrów powietrza zewnętrznego i wewnętrznego, zmiany wydzielanych zysków ciepła i wilgoci w pomieszczeniu oraz czas pracy instalacji. 

Obliczenia symulacyjne 

Wyposażenie centrali 
   Do obliczeń przyjęto schemat technologiczny centrali klimatyzacyjnej wraz ze schematem układu sterowania pokazany 

Wyposażenie centrali stanowią: 
- komora mieszania zapewniająca I recyrkulację powietrza w systemie, 
- nagrzewnica wstępna wodna na przewodzie powietrza zmieszanego 
- złoże zraszane wodne, 
- chłodnica powierzchniowa wodna, 
- nagrzewnica wtórna wodna. 

Algorytm sterowania 
   Do symulacji przyjęto kaskadowe układy regulacji temperatury i wilgotności powierza w pomieszczeniu. W układzie regulacji temperatury obwód nadrzędny reguluje temperaturę powietrza w pomieszczeniu, natomiast obwód podrzędny - temperaturę powietrza nawiewanego. W układzie regulacji wilgotności względnej nadrzędny reguluje wilgotność względną powietrza w pomieszczeniu, natomiast obwód podrzędny - temperaturę termometru mokrego powietrza za urządzeniem zraszającym W przyjętym algorytmie, temperatura powietrza nawiewanego utrzymywana jest poprzez zmianę mocy nagrzewnicy wtórnej. 

Podsumowanie 
   Reasumując należy stwierdzić, że największy wpływ na zużycie energii w analizowanych procesach uzdatniania powietrza, ma nie udział powietrza zewnętrznego (warianty 1÷5, tabela), ale wartości zadane i dopuszczalne zmiany parametrów powietrza wewnętrznego (warianty 6÷9). Wynika to z faktu różnych wartości energochłonności procesów przemiany powietrza w centrali klimatyzacyjnej dla poszczególnych miesięcy w roku; przy czym największą energochłonność wykazują procesy osuszania powietrza przez jego ochłodzenie i wykroplenie nadmiaru wilgoci. Generalnie można zatem stwierdzić, że w warunkach klimatycznych Polski, w zakresie parametrów komfortu cieplnego człowieka, im wyższa jest nastawa wartości zadanej wilgoci względnej powietrza w pomieszczeniu, tym mniejsze zużycie energii. 

 
Rys. 6. Przykład zależność zużycia energii cieplnej od wartości zadanych temperatury i wilgotności względnej powietrza w pomieszczeniu (warianty 6÷9 wg. tabeli) 

Komentarze (1)
klimatyzacja instalacja
 Oceń wpis
   

 W większości instalacji chłodniczych i klimatyzacyjnych opartych o wodę lodową pracująca w nich pompa powinna dopasowywać swoje parametry do zmiennego zapotrzebowania na chłód, zależnego od warunków zewnętrznych. Maksymalna wydajność pompy dla instalacji klimatyzacji wymagana jest bardzo rzadko. Oznacza to, że zastosowanie pomp z automatyczną regulacją parametrów zgodnie ze zmiennym obciążeniem, może być bardzo korzystne. Osiąga się w ten sposób oszczędność energii, duży komfort oraz zapewnienie wszystkim elementom instalacji klimatyzacji  lepszych warunków pracy. Jeżeli zdecydowano się na zastosowanie pompy z regulowanymi parametrami pracy, pompy typu E firmy Grundfos będą często optymalnym rozwiązaniem. 

Zastosowania pomp typu E 
   Instalacje klimatyzacyjne pracują w zmiennych warunkach, zależnych od zmian temperatury zewnętrznej, nasłonecznienia i zysku ciepła od ludzi i urządzeń (oświetlenie, elementy instalacji itp.). Wszystkie te czynniki mają wpływ na zapotrzebowanie chłodu i zmienny przepływ wody cyrkulacyjnej. 
   Automatyczne dopasowanie parametrów pompy do zmiennego zużycia wody zapewnia wiele korzyści. 

Podsumowanie 
   Nowoczesne, regulowane pompy są ważnym punktem w zapewnieniu bardziej sprawnego działania instalacji chłodniczej i klimatyzacyjnej. Jak już opisano, dopasowanie parametrów pompy do aktualnych wymagań zapewnia stosunkowo duże oszczędności energii. Zużycie energii przez pompę to około 7% całkowitego zużycia energii przez instalację klimatyzacji w czasie pełnego obciążenia. Jeżeli instalacja klimatyzacji  jest tylko częściowo obciążona, a taka sytuacja występuje przez większość czasu pracy, zużycie energii przez pompę w stosunku do całkowitego zużycia będzie procentowo jeszcze większe. Jeżeli zapotrzebowanie chłodu jest zmniejszone do około 1/3 maksymalnego zapotrzebowania, zużycie energii przez pompę (nieregulowaną) będzie wynosiło około 30% zużycia całkowitego. Ponadto, w przypadku pomp w instalacjach chłodniczych, główna część energii elektrycznej dostarczonej do pompy jest przekazywana do wody w postaci ciepła i usuwana w wymienniku. Odnosi się to do około 70% pobieranej mocy przez pompę. Dla usunięcia tego ciepła należy zwiększyć moc wytwornicy wody lodowej (1/współczynnik mocy). Jeżeli współczynnik mocy wynosi 3,5, aktualna moc pompy jest równa: 

   Widać więc, że zmniejszenie parametrów pompy wpływa na oszczędność jej energii, a także wytwornicy wody lodowej. 

   Jednocześnie poprzez rozbudowę instalacji klimatyzacji, włączając zastosowanie cieczy chłodniczych bazujących na wodzie w obiegu wtórnym, pompa staje się bardzo ważnym elementem takich instalacji. Duże instalacje chłodnicze supermarketów i inne wymagają pomp zapewniających energooszczędne tłoczenie cieczy chłodniczych. W przypadku dużych agregatów, może być także konieczna wewnętrzna cyrkulacja cieczy chłodniczej. Dla takich zastosowań bardzo dobrze nadają się pompy typu E, ponieważ pokrywają one zakres przepływu od kilku do ok. 160 m3/h. Jeżeli wydajność jest niewystarczająca w przypadku bardzo dużych instalacji, firma Grundfos oferuje układy równoległe pomp, wyposażone w zewnętrzną szafę sterowniczą, regulującą parametry pomp według wymaganych wartości (różnica ciśnień, temperatura, różnica temperatur, przepływ). 

Komentarze (0)
klimatyzator
 Oceń wpis
   

 Wspólnota Europejska deklaruje redukcję emisji CO2 oraz innych gazów cieplarnianych o 20%

 Produkcja ciepła dla mieszkań przy wykorzystaniu gazu, oleju lub elektryczności przyczynia się do znaczącego wzrostu emisji CO2 do atmosfery. Dodatkowo, tradycyjne systemy grzewcze są mniej wydajne co wpływa na zwiększenie kosztów eksploatacji.

Pompy ciepła powietrze-woda uważane są za odnawialne źródło energii w porównaniu do klimatyzacja Warszawa systemów

grzewczych opartych na paliwach kopalnych lub bezpośredniego wykorzystania elektryczności.

Obecnie są one idealnym rozwiązaniem do ogrzewania i przygotowania ciepłej wody użytkowej.

Estia - pompa ciepła powietrze-woda Toshiba jest idealnym rozwiązaniem zwiększającym wydajność

energetyczną (COP), przy wykorzystaniu powietrza jako źródła energii. To kompletny system zaprojektowany w celu zapewnienia odpowiedniej temperatury w pomieszczeniach zimą i latem  oraz dostarczenia ciepłej wody użytkowej.

 

Podniesienie jakości warunków użytkowych wszelkich lokali, od serwerowni komputerowych po obiekty hotelowe i użyteczności publicznej, jest głównym atutem, dla którego warto zainstalować profesjonalne i sprawdzone w działaniu jednostki klimatyzacyjne Unil.

Wyjątkowo niski poziom hałasu pozwala na ich pracę w nocy, nawet w pomieszczeniach sypialnych. Kompaktowe rozmiary oraz eleganckie wzornictwo umożliwiają instalację jednostek wewnętrznych w każdym pomieszczeniu. Wszystkie urządzenia produkowane są ze starannie dobranych i wyselekcjonowanych podzespołów charakteryzujących się dobrą jakością wykonania oraz materiałów użytych do ich budowy.

Główny asortyment jednostek typu split to dwa typoszeregi - seria A Deluxe oraz Professional.

Klasa A

Urządzenia A Class, jak sama nazwa wskazuje, charakteryzują się

najlepszą klasą energetyczną A. Solidna obudowa, wykonana z wysokiej jakości materiałów, zapewnia

wielowariantowy montaż jednostki oraz pracę w każdych warunkach pogodowych. Wersja Class to zakres mocy w trybie chłodzenia od 2,15 do 6,80 kW oraz w trybie ogrzewania 2,35 do 7,40 kW. Oczywiście, typoszereg A Class występuje jako Mono Split, a także w wersji Dual,Trial oraz Quadral (odpowiednio 2,

3 lub 4 jednostki wewnętrzne.)

Wszystkie funkcje są czytelne, a banalne sterowanie pozwala użytkować je bez żadnych problemów.

Dla najbardziej wymagających klientów proponujemy model A  Inverter (o zakresie pracy w trybie chłodzenia od 1,59 do 3,41 kW). Zainstalowana w nich sprężarka inwerterowa świetniewspółpracuje z zaawansowaną elektroniką, a specjalna konstrukcja zapobiega głośnej pracy i niepożądanym wibracjom oraz znakomicie

moduluje pracę klimatyzatora. Tego typu splity cechują się bardziej efektywną pracą, mniejszym poborem energii, a także lepszą wydajnością w przypadku niższych temperatur zewnętrznych.

Klimatyzatory A Class mają specjalnie frezowane kanaliki wewnątrz

przewodów wymiennika, co pozwala na zwiększenie oszczędności energii, a zaawansowane technologicznie sprężarki rotacyjne Panasonic pozwalają na bezpieczną i bezawaryjną pracę układów. Szczególną uwagę podczas testów i badań laboratoryjnych zwrócono właśnie na

serce klimatyzatora - sprężarkę. Stosowane są tylko i wyłącznie sprężarki rotacyjne typu scroll, renomowanych marek, charakteryzujące się znakomitymi parametrami pracy.

Typoszereg Professional pozwala na instalacje urządzeń klimatyzacyjnych w większej odległości lub wysokości pomiędzy

skraplaczem a parownikiem. Tutaj również czynnikiem chłodniczym, jak i w wersji wcześniej opisanej,

jest czynnik chłodniczy R410A, a zakres mocy tych urządzeń waha się w granicach 2,60 do 6,5 kW.

 

Komentarze (0)
Szafy klimatyzacyjne
 Oceń wpis
   

 Szafa klimatyzacyjna higieniczna SKH jest nową, kompaktową odmianą typoszeregu modułowych central higienicznych MCKH. Posiada ona Atest Higieniczny nr HK/B/0299/01/2007 wystawiony przez Państwowy Zakład Higieny w Warszawie, zapewniający iż konstrukcja spełnia wymagania określone przepisami obowiązującymi dla Obiektów Służby Zdrowia w zakresie parametrów obrabianego powietrza, a także utrzymania wymaganej czystości urządzenia w trakcie jego eksploatacji.

Konstrukcja
Szafa klimatyzacyjna w wykonaniu modułowym posiada obudowę o konstrukcji szkieletowej z profili aluminiowych, z osłonami i pokrywami z podwójnej blachy, wypełnionymi wełną mineralną. Zewnętrzna strona osłon i pokryw jest wykonana z blachy powlekanej w kolorze RAL9010 odpowiednim dla Obiektów Służby Zdrowia, natomiast strona wewnętrzna z blachy nierdzewnej ułatwiającej utrzymanie właściwego stanu higieny.

 Zoptymalizowana konstrukcja umożliwia łatwy dostęp do poszczególnych komponentów składowych, a przestronne wizjery wizualną inspekcję bez konieczności otwierania drzwi. Konstrukcja, w oparciu o anodowany profil aluminiowy oraz 45 mm izolacja pokryw zapewnia ją dobrą ochronę termiczną i akustyczną urządzenia. Autonomiczna regulacja poziomowania i wysokości każdej sekcji umożliwia skompensowanie nierówności podłoża, na którym posadowiona jest szafa.

Dzięki wspomnianej kompaktowej budowie konstrukcja pozwala na zminimalizowanie miejsca potrzebnego do jej zamontowania na obiekcie, a także skrócenie czasu montażu szafy do minimum.

Elementy składowe
Gabaryty szafy z przyporządkowaniem poszczególnych modułów A-D przedstawiają rysunki 1 i 2 oraz tabela 1. Wyposażenie modułów w zakresie poszczególnych podzespołów obróbki powietrza jest następujące:

 

`79; Moduł A: na nawiewie filtr dokładny kasetowy klasy F8 lub F9, wentylator nawiewny typu plug-fan, filtr wstępny kasetowy klasy G4 na wyciągu;

`79; Moduł B: elektrodowy nawilżacz powietrza, lanca parowa na nawiewie;

`79; Moduł C: wymienniki i armatura układu pompy ciepła (opcjonalnie układu glikolowego), kompletny układ automatyki;

`79; Moduł D: wentylator wyciągowy typu plug-fan, filtr wstępny kasetowy klasy G4 na nawiewie, nagrzewnica wstępna na nawiewie.
(...)

 Typoszereg produkcyjny szaf klimatyzacyjnych typu MCKH-SKH tworzą trzy typowielkości oznaczone symbolami SKH-1 do SKH-3. Podstawowe dane techniczne tych szaf przedstawiono w tabeli 2.

Automatyka
Dla utrzymania prawidłowego procesu obróbki powietrza niezbędne jest wyposażenie urządzenia klimatyzacyjnego w odpowiednią aparaturę kontrolno-sterującą. Szafa klimatyzacyjna MCKH-SKH posiada kompletnie wyposażony układ automatyki z elementami sterującymi, wykonawczymi i kontrolnymi zamontowanymi wewnątrz obudowy. Dzięki temu nie ma potrzeby instalowania i łączenia elementów automatyki na obiekcie, przez co skraca się czas montażu instalacji i wzrasta jej jakość.

Standardowy układ automatyki wchodzącej w skład wyposażenia szafy przedstawiono na schemacie funkcjonalnym – rys. 7.

Podsumowanie
Producent oferuje również szafy klimatyzacyjne wykonane wg indywidualnych wymagań projektowych i inwestycyjnych wykraczających poza standardowy typoszereg. 

Szafy klimatyzacyjne powinny znaleźć szerokie zastosowanie w różnego rodzaju instalacjach klimatyzacyjnych na obiektach o wysokich wymaganiach czystości, utrzymania temperatury i wilgotności powietrza takich jak: sale operacyjne, sale noworodków, obiekty farmaceutyczne, hale produkcji elementów elektroniki itp.

Komentarze (0)
1 | 2 |
Najnowsze wpisy
2013-03-30 20:58 instalacje a pompa
2013-03-30 20:31 instalacja
2011-07-03 17:03 HVAC budynków
2011-06-08 21:07 czyszczenie klimatyzacji
2011-05-16 20:08 klimatyzator kasetonowy
Najnowsze komentarze
2013-12-23 13:06
rtvagd.net:
regulacja wilgotności w klimatyzacji
:)
2013-10-20 23:47
rtvagd:
klimatyzacja klimakonwektor
fajna jest Twoj blog
2013-10-18 13:37
strona:
klimatyzacja VRV na gaz
fajny blog
O mnie
klimatyzacja
Kategorie
Ogólne
Archiwum
Rok 2013
Rok 2011